2011: Memo’s aan een niet-bestaand lief
Het tweede boek van Marinet onderzoekt de uitersten van emotioneel geweld en kwetsbaarheid, in een familie in de roerige jaren ’60 en ’70; hoe wij liefhebben, en elkaar onherroepelijk beschadigen.
Een man en een vrouw brengen uren door in een vogeluitkijkpost. Ze stoken de kachel op, praten, en ondertussen zoekt de vrouw woorden bij heden en verleden, een eigen taal, terwijl ze zich steeds meer afvraagt wie de man tegenover haar is…
De Memo’s is een collageboek vol dromen en brieven, met prachtige tekeningen van kunstenares Astrid van Rijn. Een verhaal over wreedheid en intimiteit…
BIBLION: “… Haar tweede boek beschrijft opnieuw erg goed kleurrijke mensen en hun leefwereld, zoals de egoïstische ouders in hun jaren ’70 wereld en de Einzelgänger Kaj in zijn uitkijkpost. Het fragmentarische verhaal weerspiegelt ook goed de toestand van de vertelster.”
2008: Vrouwentongen, een echt Rotterdams debuut
De debuutroman Vrouwentongen verscheen in de herfst van 2008, eveneens bij Compaan uitgevers. Het verhaal speelt zich af in een achterbuurt van Rotterdam, waar eigenaardige buurtbewoners met dubieuze geheimen met elkaar pogen samen te leven… een kind wordt het slachtoffer van alle egotripperij…
Vrouwentongen deed het nodige stof opwaaien en de recensies liepen uiteen van ‘overdonderend’ tot ‘adembenemend en beklemmend’.