Luister, vrouw.
Ik zit nu tien minuten achter u.
Doodstil.
Al die minuten kijk ik al, naar u.
Nu pas ziet gij om.
En gij snikt, pal tegen mijn neus:
Jij begrijpt me tenminste, jij wel.
Dat zegt gij.
Met uw pijntjes, en ontroostbaarheid.
Zo zit ik achter u, vanavond, al zolang.
Maar feitelijk
snap ik niks;
ik wil dat koekje daar.

speculaasje

Berichtnavigatie


2 gedachten over “speculaasje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *