one more night

Weer zit ik op het puntje van mijn stoel bij de dood. Misschien had ik een beroep in die sector moeten kiezen. Dode mensen verzorgen. Opbaren. Toezingen. Gedichten over hen schrijven. Hun vertellen dat niets is wat het lijkt. Dat de goede tijden

Lees meer

Deken van de nacht

Nog altijd neem ik kleine vondsten mee naar huis. Vaak piepkleine kinderschoentjes of sleutelhangers. Vieze dingen laat ik liggen. Tegenwoordig dan. Als kind banjerde ik ook langs de stoepen, en ik at gewoon van de straat, wat ik tegenkwam. Een

Lees meer