taaldier, juf, macrobio-kok
Ik pak het boek Overlevingskunst weer uit de kast. Mooie essays (soms lees ik ze in de tram) die Christa Anbeek schreef over haar ervaringen met de dood van geliefden. Misschien geen toeval; ik heb veel boeken over verlies, dood.
Lees verderIn mijn kindertijd reden we terug uit Frankrijk. En eenmaal voorbij de grens zocht ik naar Nederland. Maar eerst kwam er een stuk niks. “Zijn we er al?” “Nee, ga slapen, dit is Niemandsland.” Het hoorde nergens bij, er stonden
Lees verderDe auto moet naar de sloop. Ik heb geen geld meer. Om te wennen – want ik moet aan alles ontzettend wennen – om te wennen spring ik al de hele zomer op de fiets. Wat is Rotterdam prachtig –
Lees verder
Er loopt een treinspoor tussen ons bestaan, van ruim 80 km lang. Daar ben jij, met je benijdenswaardige upperclass beslommeringen. Hier ben ik, met de spaghetti van noodlottigheden op mijn bord, en het onvermogen dat me aankleeft als een suikerspin.
Lees verder