taaldier, juf, macrobio-kok
Op maandag 14 september stelde mijn vader mij de laatste vraag. Het was zo’n nazomerochtend waarop kinderen joelend het nieuwe schoolseizoen binnenrijden, terwijl zonlicht als een strijkstok langs de bomen scheert, en jonge spinnetjes hun trampoline-webben boven de struiken spannen.
Lees verder
Vrij… vrij… dat riep ik vorige week. Ja, ja. Gelukkig dient het dagelijks leven zich gauw genoeg aan om te ontnuchteren. De kapotte auto, een spekgladde stoep, de ernstig zieke vriendin, files, mijn gecompliceerde baan, en iets als het ambtelijke
Lees verder
Wat een prachtig interview bij de VPRO met Paul Frissen, over zijn boek Het geheim van de laatste staat. De politieke statements rolden uit zijn mond, zoals: een transparante staat kan niet zonder geheimen. Geheimen gedijen in traagheid, daarom moeten
Lees verder
Soms vind ik tijdens wandelingen met de hond verloren voorwerpen. Ik neem weleens iets mee naar huis. Geen bierdoppen of lege blikjes. Het moeten kleine dingen zijn. Klein, achteloos, en intrigerend: een kinderslofje, of een plastic speeltje. Piepkleine babyschoentjes die
Lees verder
Sinds enkele dagen besta je uit herinneringen. We praten over je, piekeren, treuren, en lachen. Ik heb niets gezegd tijdens je uitvaart. Alles wat ik kwijt wilde, staat in verhalen of in mijn hart. ‘Sterven is de intiemste gebeurtenis in
Lees verder