taaldier, juf, macrobio-kok
Aangezien de hond de hele nacht zeer bedroefd voor de kast waakte, besloot ik te kijken wat eronder lag. In de schemering tussen de poten zag ik inderdaad iets, iets donkers; ongetwijfeld een oud, vergeten, afgekloven bot, of een dierbaar plastic piepbeest. Mijn hond
Lees verderSinds kort jaagt er een uil in de buurt; wanneer ik ’s nachts de hond uitlaat, huilt hij. Soms dichtbij, soms veraf, altijd griezelig. Ik sjok, al half in slaap, met de hond over het dijkje. Mijn hond houdt van de nacht,
Lees verderDe hond ligt als een overhemd, gesteven en gevouwen, voor mijn pruttelend fornuis. Hij strekt zijn poten, zodat ik over hem zal struikelen. Hij weet dit en geniet alvast. Ik zal door mijn knieën gaan en hem aaien over zijn varkensroze
Lees verderWe keken naar de vellen papier aan de muur. Het vogelhuis was omgetoverd in een schatkist. Elke bladzijde aan de muur was een herinnering: een kus, een pijnlijke stilte, een handgebaar. We zaten in een schatkist vol verhalen. Kaj zei: ‘Maar houden van,
Lees verderOoit hoop ik je te laten zien hoe de motregen boven het dijkje sluiert. Hoe de schapen zich buigen onder de loodgrijze hemel. Ooit; het woord maakt me zo verdrietig. Daarom luister ik nu naar het Dubbel-Vioolconcert van Bach. Als je dat hoort, ga je vermoeden dat de mensheid
Lees verder