taaldier, juf, macrobio-kok
De bruine muis wordt niet alleen stokoud, ze staat op hoge leeftijd ook nog open voor de liefde. Als ik mijn hand in de kooi doe, rent ze naar me toe. Dan gaat ze doodstil zitten; ik moet kriebelen. Oké. Eerst
Lees verderVolgens de statistieken had ze nu wel dood moeten zijn. Maar de Bruine Muis wordt met het vergrijzen alsmaar kwieker. Ze sprint over de tafel, speelt in de asbak, verstopt zich in een boek en drinkt mee van mijn koffie. Wiedes kijkt
Lees verderDus ik bakte banana pancakes voor Wiedes. Hij droogde zijn tranen en rolde op zijn rug de kamer door. De keuken rook naar vanille en kaneel. Wiedes keek hoe mijn pannekoeken als frisbees door de lucht vlogen. Hij grijnsde en
Lees verderWiedes zit tegenover me en observeert me. Dat doet hij vaak, volkomen zonder reden; het is een hond. Ze zeggen dat een hond je stemming aanvoelt. Wiedes is gewoon dom. Hij staart me aan terwijl ik koffie drink. Hij kijkt erg lang naar
Lees verderDe bruine muis mist haar dode zusje niet. Ze pakt nieuwsgierig pinda’s aan en breekt ze open. Ze wikkelt haar staart om mijn hand en balanceert over mijn arm. Ze rent over de tafel terwijl ik koffie drink. Als ik klaar
Lees verder