taaldier, juf, macrobio-kok
Toen kwam er een arts die zei: “Dat doodgeboren kind van jou. Dat fascineert me. Geef maar hier, dan zet ik het op sterk water. Kan ik het onderzoeken en praten we nergens meer over. Hoe lijkt je dat.”
Lees verderGisteren. Waar was je. Hoe bedoel je. Wat deed je. Op de dag van. De dag van? Ja, het was weer zo’n beroemd-persoon-wordt-neergeschoten-dag. Benazir Butto. Oh. Zo. Ik bracht mijn zoon naar zijn peetouders. Jij? In de allerlaatste voorstelling van Das
Lees verderEigenlijk was die Jezus toch een sadist. Elk jaar doen alsof-ie weer geboren wordt. Vervolgens ons achterlaten met een megaschuldgevoel – en maar beloven dat het goed komt. Dat hij zal terugkeren: wacht hier op me. Net als dat licht-gehandicapte jongetje van
Lees verderHaar kind werd dood geboren. En niemand wou het. Ik vermoedde al zoiets, zei de een. Snel weer zwanger worden, zei de ander. Ik zag het aan je buik, meldde iemand. Je had niet zoveel olijven moeten eten. Begraaf het maar
Lees verderIn VPRO’s Vrije Geluiden vertelde Benny Wallace wat improviseren op de saxofoon met hem doet. Het verrijkt je manier van denken, zei hij. Tijdens het improviseren wordt een ander gebied van de hersenen aangeboord; mensen die naar een jamsessie luisteren, raken geïnspireerd en worden
Lees verder