taaldier, juf, macrobio-kok
Vanwege mijn rug zakte ik op het bankje naast een dame. Ze had hennarood haar, een gezicht vol plooien en knalrode lippen die alle kanten op spraken. En haar hondje luisterde niet. Ik zei iets over mijn rug en zij
Lees verderIemand die veel voor je betekent heeft meer gelijk dan anderen. Zo iemand zei: doe leuke dingen. Ik schrok, want ik ben slecht in leuk. Maar ik sloeg de krant erop na en las over de schilderijen van Lucian Freud,
Lees verderOns bestaan is zonder hoop en doel. Het beste zou zijn om altijd verliefd te blijven, zodat we blijven hopen, altijd. Maar de vogelteller bij de Plas schudde zijn hoofd. Hij had enkele mezen geteld in het moerasje. En kleine waterkipjes. De stand ging hij doorgeven
Lees verderJa, verhalen kunnen als scherven zijn. Zozeer dat je je eraan openhaalt. Dat komt natuurlijk nooit door de woorden maar door de beelden die de lezer ervan maakt. Pijn is ook nooit de pijn zelf; het is de gewaarwording van bloed nadat je je sneed. De
Lees verderStel dat verhalen de spiegel zijn waarin wij ons evenbeeld hopen te vinden. Waarin we snel ons kapsel schikken en de spinazie tussen onze tanden verwijderen; in de hoop dat niemand het zag. Laat mij die spiegel stukslaan en de scherven aan de hemel plakken.
Lees verder