taaldier, juf, macrobio-kok
– met mijn volgende boek, waarvan u af en toe een flardje ziet langskomen hier – met het einde van het schooljaar – met de zomertijd die aan mijn voeten ligt als een oude hond – met een nachtwandeling met Romeo,
Lees verderIk opende het vakje met de blaadjes; klaprozenblaadjes. Als zijden waaiers lagen ze, netjes gedroogd, op de bodem. Ontelbare nerfjes en een inktzwarte kern. Zoals ik. Maar toen herinnerde ik me de woorden van Kaj, ’s middags, onder de nok van
Lees verderTerwijl de politie het terrein onderzocht, de bloedsporen, fietste ik weg, weg van de benzinepomp. Ik wilde zwemmen, nu. Ik wilde wegzwemmen van de chaos, van de wanorde, van de beelden in mijn hoofd. Ik zou de woorden moeten zoeken bij deze
Lees verderIk ben moe. Hectisch schooljaar. Alles hectisch. Zelfs mijn gebit is hectisch. Alleen mijn hond niet; het grote geluk waarmee hij zich elke avond weer tegen mijn voeten vleit. Welterusten. En de natuur rond mijn huis is ook niet hectisch. Soms
Lees verderHet is een psychoanalytisch feit dat ouders de neiging hebben hun kinderen op te zadelen met hun niet-geleefde-leven. Zo kweken we kinderen die omvallen van faalangst, schuldgevoel of wereldvreemdheid. Trouwens, niet perse in die volgorde. In de film Il papa
Lees verder