taaldier, juf, macrobio-kok
Een mens hoort niet achter glas. Glas, dat is voor doperwtjes en bruine bonen. Maar ’s avonds na negen uur moet ik het kogelvrije raam laten zakken, opdat de boeven me niet doodschieten achter de kassa. Zodra de glaswand naar
Lees verderIn Schrijven Magazine, verkrijgbaar bij de boekhandel, deze maand een artikel over de ‘(…)naar-de-keel-grijpende roman’ Vrouwentongen. Over moeilijke personages, gedachten die een verhaal blijken te zijn, manuscriptredacteuren met een losse pols, en over de droombeelden in dit weblog, die vervliegen met
Lees verderBij kassa 2 ontmoette ik een verre verwant uit Friesland. Deze investeerder in privéklinieken kocht ontroerd mijn boek en drukte me op het hart kennis te nemen van het werk van onze verhalenvertellende voorouder Waling Dykstra. Dus ik heb zijn
Lees verderJe zei: het is voor altijd. En ik vroeg me af: hoelang duurt dat, altijd. Je antwoordde resoluut: eindeloos. En ik verloor de tijd, en sprong weer uit het raam om ver weg, in het donker van Mol, te overdenken hoe eindeloos
Lees verderDe Stichting Schrijvers School Samenleving, hierna te noemen SSS, bemiddelt tussen schrijvers en instellingen die een schrijver op bezoek willen. Voor een workshop, een lezing of wat-dies-meer-zij. Ook voor mij, die niet graag bij een club hoort, loont het de moeite me in te schrijven. Vraagje
Lees verder