Marinet Haitsma

Ja, verhalen kunnen als scherven zijn. Zozeer dat je je eraan openhaalt. Dat komt natuurlijk nooit door de woorden maar door de beelden die de lezer ervan maakt. Pijn is ook nooit de pijn zelf; het is de gewaarwording van bloed nadat je je sneed. De

Stel dat verhalen de spiegel zijn waarin wij ons evenbeeld hopen te vinden. Waarin we snel ons kapsel schikken en de spinazie tussen onze tanden verwijderen; in de hoop dat niemand het zag. Laat mij die spiegel stukslaan en de scherven aan de hemel plakken.

Toen kwam er een arts die zei: “Dat doodgeboren kind van jou. Dat fascineert me. Geef maar hier, dan zet ik het op sterk water. Kan ik het onderzoeken en praten we nergens meer over. Hoe lijkt je dat.”