taaldier, juf, macrobio-kok
Ik speel iets zieligs op de accordeon van de man uit Roemenië. Hij zat elke dag met zijn petje voor de Edah. Elke dag groetten we elkaar en dan speelde hij – tot mijn schrik – een sinterklaasliedje. Zodra ik doorliep
Lees verderHij is dood. Als ik aan Jan Wolkers denk, denk ik aan mijn vriendje van toen. Hij las alles van Wolkers. ‘Moet je ook doen,’ zei hij. Toen ging hij op vakantie en ik dwaalde door mijn stad, die – op
Lees verderRomeo is deze week al twee keer naar de kermis geweest. Op de trampoline. In de achtbaan. Weer op de trampoline. Poffertjes eten. Hij praat er dagen over na. Maar wat vond je nou het leukst, vraag ik. Hij kijkt geïrriteerd;
Lees verderMevrouw L. zit er altijd troosteloos bij; doodmoe, somber, zwaar behoofddoekt. Naast haar zit meneer A, ook uit Marokko. In de pauze, als hij buiten een sigaret rookt, zegt ze: ‘Juf, mag ik eerder weg? Veel familie op bezoek.’ Haar ogen krijgen een andere
Lees verder“Als ik het echt niet meer zie zitten, roep ik als redmiddel het beeld van Elizabeth Waghto op.” Zo begint Meester in de hygiëne, van Anton Valens. Een van de mooiste, hopeloze openingszinnen die ik ken. De hoofdpersoon vertelt niet wat hij
Lees verder