In vergeten uren kruip ik weg in Ik kom terug, van Adriaan van Dis. Een vlijmscherp eerbetoon – of literair graf – voor zijn moeder. Ik hou van zijn schrijfstijl en van zijn manier van: pijn aanraken. Hij spaart de
Lees verderOrange and inmates

taaldier, juf, macrobio-kok
In vergeten uren kruip ik weg in Ik kom terug, van Adriaan van Dis. Een vlijmscherp eerbetoon – of literair graf – voor zijn moeder. Ik hou van zijn schrijfstijl en van zijn manier van: pijn aanraken. Hij spaart de
Lees verder
Brievenpost, dat is nostalgie van lang geleden, uit de tijd dat mensen elkaar nog opbelden. Dat ging via een toestel aan de muur, in een zijkamer; zo’n apparaat had een draaischijf met negen cijfers op een rond kartonnetje. Het geluid
Lees verder
Ik piep er even tussenuit. Via via kreeg ik de uitnodiging om te schrijven op een bootje in België. Ik neem een paar boeken, pen en papier, en blikjes soep mee. Ook reist de vraag mee van een vriendin, de
Lees verder
9 maanden. Het klinkt als een zwangerschap. Wordt het een jongetje of een meisje. Nee, een schone lei, helemaal voor mij, helemaal zelf verdiend. Iedereen heeft drie jaar lang mogen meelezen, gratis en voor nop, en over 9 maanden is
Lees verder
Yana Haaitsma – geen familie maar wel een beetje hoe ik als kind door de dagen rommelde en onder het trapgat met mijn dingetjes bezig was – is 13 en wil kunstenaar worden. Ze verzamelt, tekent, fotografeert en maakt kleine
Lees verder