taaldier, juf, macrobio-kok
De Nieuwe Revue. Nieuwe Show. En ik zat vlak voor een snijdende lach. Links van me klonk de hikkende lach. Drie rijen voor me klonk een smekende lach. Vanaf het balkon schoot een nasale lach over me heen. Midden links klonk
Lees verderEindelijk gaat de bel. Romeo durft niet open te doen. Daar staan twee grijnzende pubers. Ik herken ze als peutervriendjes van Morris, maar sinds kort schieten die allemaal door naar 2.10 meter en hebben ze knorrige hese stemmen. ‘Eh, tja,’
Lees verder“Liefde is als Sinterklaas: je moet erin geloven.” Deze verheffende gedachte is het motief onder de film Alles is liefde. Je moet erin geloven. Maar ik was als kind juist blij dat Sinterklaas niet bestond; hierdoor kreeg ik meer invloed op het soort
Lees verderSommige politici hebben een visie, Rita Verdonk had volgens mij vooral visagie. Het is knap wat visagisten doen met iemands gezicht. Bij elke nieuwe politieke zet verscheen Verdonk met een nieuwe look. Zwaar aangezette oogschelpen, weggegumde rimpels, zandbruine wangen – maar een oogopslag
Lees verderTienduizenden mensen slenteren over de Maasboulevard voor de Wereldhavendagen. Een paar kilometer verderop luisteren vijftig mensen tussen twee autobomwrakken naar hiphop-opinies over de rol van kunst in de media; oorlog, globalisering. Vooral Vincent van Gerven Oei is zo goed in moeilijke woorden,
Lees verder