taaldier, juf, macrobio-kok
Rottende bladeren kleuren de paden waar ik wandel diep geel, rood en bruin. Wat een herfst. Het lullige van de dood is dat de wereld zich de volgende dag weer aandient; besluiten nemen, dingen regelen, je werkweek voltooien. Wie treuren
Lees verder
Brievenpost, dat is nostalgie van lang geleden, uit de tijd dat mensen elkaar nog opbelden. Dat ging via een toestel aan de muur, in een zijkamer; zo’n apparaat had een draaischijf met negen cijfers op een rond kartonnetje. Het geluid
Lees verder
Yana Haaitsma – geen familie maar wel een beetje hoe ik als kind door de dagen rommelde en onder het trapgat met mijn dingetjes bezig was – is 13 en wil kunstenaar worden. Ze verzamelt, tekent, fotografeert en maakt kleine
Lees verder
Op een ochtend trof ik een jonge vrouw bij het water, bij de plek waar we meestal zwommen. Ik stond te rommelen met emmers vol wasgoed, toen ze op me afstapte om uit te leggen hoe ik de kleding het
Lees verder