taaldier, juf, macrobio-kok
Ik keek naar mijn brieven. Voor Kaj. En ik begon te scheuren, snipperen en verfrommelen. Stukje voor stukje scheurde ik de brieven kapot. Mijn vingers knepen en wreven het papier, de woorden die hij niet had gelezen. Wat was hij wreed. Koud. Wat was hij
Lees verderDe Plas ligt als een laken voor me. Een laken dat me inbakert. Ik zwem in lakens van je weg. Ik hou van het gekabbel langs mijn oor, wanneer ik zijdelings door het water schuif. Het is makkelijker dan ik dacht. Ik begon ernaar
Lees verderAlles begint weer. Geen idee waarom. Maar de weken rijgen zich aaneen als het zoveelste kralensnoer. Met parels van tv-programma’s om op te vrolijken. De wereld draait door. Gooische Vrouwen. Ik kijk de regen weg. En ik zoek je, op plaatsen waar het
Lees verderDe wereld is nog van mij. Om vijf uur loop ik onder de bomen. In de verte glijdt een ufo door het donker naar Rotterdam Airport (en niemand weet het). Als de hond uitgedraafd is, keren we terug. Ik lieg dat ik
Lees verderMijn taalcursisten vallen stil als we de Nederlandse staatsinrichting bespreken: verplichte kost voor eenieder die het inburgeringsexamen wil behalen. Eerlijk gezegd: ik heb ook geen flauw idee wat ze bij Provinciale Staten doen. Nieuwe woonwijken op gif controleren? Elkaars vachten vlooien op
Lees verder