taaldier, juf, macrobio-kok
In vergeten uren kruip ik weg in Ik kom terug, van Adriaan van Dis. Een vlijmscherp eerbetoon – of literair graf – voor zijn moeder. Ik hou van zijn schrijfstijl en van zijn manier van: pijn aanraken. Hij spaart de
Lees verder
Yana Haaitsma – geen familie maar wel een beetje hoe ik als kind door de dagen rommelde en onder het trapgat met mijn dingetjes bezig was – is 13 en wil kunstenaar worden. Ze verzamelt, tekent, fotografeert en maakt kleine
Lees verder
Zondag is helemaal-geen-gekke-dingen-dag. Zoveel mogelijk offline (leg dat je voorouders eens uit), ver van elektrische apparaten, en liefst met dikke sokken op de bank. Voor een deel lukte dat. Ik zag nog wel op het voetbalveld hoe mijn oudste zoon
Lees verder
Ik heb gehakt gekocht en ballen gedraaid, met paneermeel van oud brood (onze oma’s wisten veel). Mijn lievelingszanger Gregory Page klonk uit de ghettoblaster in mijn keukentje, en ondertussen vroeg ik me af: waarom eindigt het altijd met eten. Gaat
Lees verder
Mijn oudste zoon drukt op een toets van zijn smartphone en zegt: “Hoor eens, hoe ik zing.” Na een reeks verontschuldigingen, dat het nog niet af is, en bepaald niet zuiver, welnu… luisteren we op de bank naar een stukje
Lees verder