taaldier, juf, macrobio-kok
‘Maar je hebt mij toch,’ zei Kaj, en we slenterden verder langs de Plas, begeleid door ongeduldig gehamer van een specht. Toen we terugkeerden bij het Vogelhuis kleedde hij me uit, zoals je een mummie afwikkelt, en ontdoet van windsel
Lees verder‘Het gaat om het kleine,’ zei Kaj. Hij leunde tegen het raam en wees voorbij de regendruppels, naar de hemel. ‘Het allerkleinst waarneembare. Dat maakt het klimaat interessant. Het is zo groot en tegelijk zo klein, overal, als een scharnier
Lees verderJe zei: het is voor altijd. En ik vroeg me af: hoelang duurt dat, altijd. Je antwoordde resoluut: eindeloos. En ik verloor de tijd, en sprong weer uit het raam om ver weg, in het donker van Mol, te overdenken hoe eindeloos
Lees verderEen vriendin vroeg: verliefdheid, wat is dat. Dit, voor mij. Bij hem word ik ik. Ik wil naar hem toe, en van hem weg. Ik wil heen, en weer terug. Telkens. Telkens dringt de vraag zich op: hoe houdt een mens van een
Lees verderNovember blijkt opeens (misschien dankzij Obama) De maand van de Spiritualiteit, met het thema ‘Mijn beter ik.’ Ik mijmer mezelf naar het vogelhuis. Mijn beter ik is daar, hij, die tegenover me zit, als reflectie van mij, die ik niet ken. Want wat
Lees verder