taaldier, juf, macrobio-kok
Ik dwaalde terug naar het vogelhuis en trof er motten in stof. Ik noemde Kaj in stilte. Later hees ik me in het werkshirt, om mijn benzineklanten te voorzien van zegels en waskaart. Boven het schapendijkje hing de zon te gloeien als een kogel,
Lees verderIk keek naar mijn brieven. Voor Kaj. En ik begon te scheuren, snipperen en verfrommelen. Stukje voor stukje scheurde ik de brieven kapot. Mijn vingers knepen en wreven het papier, de woorden die hij niet had gelezen. Wat was hij wreed. Koud. Wat was hij
Lees verderAlles begint weer. Geen idee waarom. Maar de weken rijgen zich aaneen als het zoveelste kralensnoer. Met parels van tv-programma’s om op te vrolijken. De wereld draait door. Gooische Vrouwen. Ik kijk de regen weg. En ik zoek je, op plaatsen waar het
Lees verderWe keken naar de vellen papier aan de muur. Het vogelhuis was omgetoverd in een schatkist. Elke bladzijde aan de muur was een herinnering: een kus, een pijnlijke stilte, een handgebaar. We zaten in een schatkist vol verhalen. Kaj zei: ‘Maar houden van,
Lees verder‘Natuurlijk houdt hij niet van je,’ zei de Schaduw. ‘Anders liet hij je toch niet gaan?! Onthou: mannen willen maar 1 ding.’ Ik slikte. De schaduw zei het ronduit; koel, maar duidelijk. Ze heette natuurlijk anders. Ik noemde haar de
Lees verder