taaldier, juf, macrobio-kok
Ik loop in de avondzon door plukjes weiland bij Schiebroek; een prachtige route, langs oude boerderijtjes, volkstuintjes, en voorbij de hockeyvelden van HCR. Daar steek ik over en passeer de manege. Ganzenfamilies liggen dromerig in de weide voor de stallen.
Lees verder
Bij Kinderboerderij De Wilgenhof werd dit jaar een lapje grond omgetoverd tot akker. Vanaf het voorjaar zag ik de eenvoud van de aarde; spit het om, doe er zaadjes in, plaats een vogelverschrikker, spreek vriendelijke woorden, en laat met rust. Vooral
Lees verderEr loopt een treinspoor tussen ons bestaan, van ruim 80 km lang. Daar ben jij, met je benijdenswaardige upperclass beslommeringen. Hier ben ik, met de spaghetti van noodlottigheden op mijn bord, en het onvermogen dat me aankleeft als een suikerspin.
Lees verderOp het pad ligt een kleverig vogellijk in veren en pek. Gisteren werd ik precies hier aangevallen door een paniekerige kraaienmoeder. Ze scheerde onverwacht, van achteren, over mijn hoofd. Keek op me neer. Ze landde op een tak en bespiedde
Lees verderEen vriendin is dood. Zomaar, geheel onverwacht, zo meldt de rouwkaart. Minutenlang staar ik ongelovig naar haar naam. Het kan niet waar zijn; mede omdat ze in mijn hoofd zo volop leeft. Slechts een paar weken geleden mailde ze mij:
Lees verder