taaldier, juf, macrobio-kok
Nu wordt het lente. Het is in de strepen licht die als slingers boven de daken hangen. Het is in de grond, die zich woelt als een slapend kind. Ik ga met slome stappen de winter uit, weer naar je
Lees verderMijn woorden stokken als graten in mijn keel, mijn punt komt pas wanneer u al vertrokken bent, en mijn vraagteken klinkt als een bevel. Ik weet het. U heeft me erop geattendeerd, op uw vergaderingen en feestjes, waar u me uitnodigde
Lees verderLaat lentelicht boven de dijk. Eind van de winter lijkt in zicht. Morgen bovendien Valentijnsdag, maar maak je geen zorgen, ik zal je niks sturen. Op deze ijsstille avond dwing ik me tot Sleur is een roofdier, van schrijfster D. Hooijer. Want
Lees verder‘Het gaat om het kleine,’ zei Kaj. Hij leunde tegen het raam en wees voorbij de regendruppels, naar de hemel. ‘Het allerkleinst waarneembare. Dat maakt het klimaat interessant. Het is zo groot en tegelijk zo klein, overal, als een scharnier
Lees verderDe hond ligt als een overhemd, gesteven en gevouwen, voor mijn pruttelend fornuis. Hij strekt zijn poten, zodat ik over hem zal struikelen. Hij weet dit en geniet alvast. Ik zal door mijn knieën gaan en hem aaien over zijn varkensroze
Lees verder