taaldier, juf, macrobio-kok
‘Natuurlijk houdt hij niet van je,’ zei de Schaduw. ‘Anders liet hij je toch niet gaan?! Onthou: mannen willen maar 1 ding.’ Ik slikte. De schaduw zei het ronduit; koel, maar duidelijk. Ze heette natuurlijk anders. Ik noemde haar de
Lees verderIk wachtte op je in het vogelhuis. Alles, zelfs de taal, was hier nieuw. Hier spraken we urenlang, op gedempte toon, meestal. We schoten in de lach, soms. We waren stil, vaak. En we werden jonger, alsmaar. Zo jong dat de heimwee ons opwachtte, de
Lees verderNu ik je weer zag, lijkt alles licht. En toch blijft alles donker, omdat ik altijd weer vertrek. Ach, als ik je maar kon meenemen naar de plekken die me roepen. De plaatsen vol spoken, waar ik ronddwaal, omdat ze me wenken, telkens
Lees verderIn het cultureel supplement van NRC bespreekt Maria Barnas de film The Darjeeling Limited: ze vindt dat Jack Whitman ‘er voor uit moet komen’ dat de realiteit zijn materiaal is. Het begrip fictie, meent ze, is verzonnen door ‘angsthazen van schrijvers’. Maar fictie is toch
Lees verderAls ik het niet meer weet, wend ik me tot de dieren. Zoals het echtpaar met de papegaaienwagen; ze wandelen dagelijks langs met een boodschappenkar vol groene papegaaien. Zij komen nooit binnen. Maar de honden wel. Je hebt de honden
Lees verder