taaldier, juf, macrobio-kok
“… Ach… geluk. Ik voel me in veel opzichten ook zo’n kind: alle lijnen lopen naar jou. Ik wil je zien, voelen, proeven: telkens, soms, altijd, eindeloos, ooit, nooit. Als ik je gesproken heb, krijgt alles reden, nuance, er blijken
Lees verder… voor mij heeft elk woord een gewicht, vorm en kleur. Er zijn lila, oranje, zeegroene, blauwe en koraalrode woorden. Woorden van goud, van koper en van mest. Er zijn woorden die naar lavendel ruiken en woorden die als braaksel
Lees verderHet Marklin-winkeltje puilt uit. We nemen een kijkje, bij toeval. Ik kijk de zaak rond: tot de nok toe gevuld met dozen vol treinstellen. Planken bezwijken onder treintjes, wagonnetjes. Nog nooit zag ik zoveel modelspoortreinen bijeen. En ik zeg dat tegen
Lees verderIk moet snel zijn. Sneller dan het licht van de ochtend rijst. Ik moet het zeggen voordat iedereen dit leest en begint te zuchten of gegeneerd wegkijkt: meisje toch. Nu kan het, nu u nog slaapt, en ik mijn stukjes
Lees verderAlle overlast die ik bezorg. Al het ongemak dat ik veroorzaak. Alle nare gevoelens die ik geef. Bij voorbaat mijn excuses, aan iedereen die dacht dat ik van hen hield. En ook dat ik besta. En hoe ik besta. U hebt
Lees verder