taaldier, juf, macrobio-kok
Een vriendin is dood. Zomaar, geheel onverwacht, zo meldt de rouwkaart. Minutenlang staar ik ongelovig naar haar naam. Het kan niet waar zijn; mede omdat ze in mijn hoofd zo volop leeft. Slechts een paar weken geleden mailde ze mij:
Lees verderWij willen ons waardig voelen. Het zit in zelfstandigheid, autonomie, en: gedachteloos, onbespied, onze dagelijkse handelingen kunnen verrichten. Afwassen, aankleden, poepen, plassen, hoesten, eten doorslikken, musiceren, de gordijnen openduwen. Dit blijkt in het verhaal van Amour, wanneer een oude dame
Lees verder
Er ligt enorm veel zwaan op het wegdek. Een pakket van veren, poten met formidabele, zwarte zwemvliezen, gespreide vleugels en een geknakte hals, als de stengel van een plant. Auto’s minderen vaart. Meestal gaat het goed, met de overstekende ganzen
Lees verder
Onderweg naar het ochtendconcert van Mathilde Santing stuit ik op een gewonde, jonge meeuw. Mijn fiets scheert langs zijn lijfje, dat achteloos op de stoeprand ligt, als een bruine spons waaruit één poot steekt – als een existentiële vraag. De
Lees verder
Het is zaterdagochtend. Een oude man zit aan tafel achter een heel groot jaren vijftig-raam. Hij doet iets, wat ik slechts ken van oude schilderijen: hij knoopt zich, voor zijn ontbijt, een servet om. Teken van een andere generatie. En
Lees verder