taaldier, juf, macrobio-kok
Er is altijd een fractie van een seconde: onschuld. Zoals wanneer je ontwaakt. Met dat rozige gevoel. Dat de wereld klopt. Dat ene moment voordat je je bewustzijn betreedt. En weer in je geschiedenis valt. In het eeuwige tekortschieten. Terechtstaan. Moeten
Lees verderIk kreeg een MRI-scan, van mijn hoofd. Mijn KNO-arts wil weten hoe het zit met mijn cochlea, beter bekend als binnenoor of slakkenhuis. Ik wil het nu ook weten, hoe het zit, met mij, daarbinnen. Plaatjes op internet tonen een perfect gevormd
Lees verderOm mij heen verliezen dierbaren hun dierbaren; waarom moet dat toch altijd vlak voor Kerst? Ik kijk machteloos toe en brand uit medeleven kaarsjes: een tafel vol, nee de vensterbank vol, nee, de kamer vol met lichtjes. Toch vind ik de
Lees verderDe afscheidsplechtigheid van Hugo Claus verschilde niet veel van een literaire borrel; veel gewichtig kijkende mensen zaten hopeloos te zijn op rood pluche. De tv toonde een roodgebeitste kist met een roos, waarachter een foto van Claus op leeftijd: nog steeds met schalkse ogen. In vlammende
Lees verderHaar kind werd dood geboren. En niemand wou het. Ik vermoedde al zoiets, zei de een. Snel weer zwanger worden, zei de ander. Ik zag het aan je buik, meldde iemand. Je had niet zoveel olijven moeten eten. Begraaf het maar
Lees verder