taaldier, juf, macrobio-kok
Op de cover van De eenzaamheid van de priemgetallen, van Paolo Giordano, stond: “Als u slechts één boek per jaar leest, kies dan dit boek. Verpletterend.” Of iets van die strekking. Ik heb het boek gekocht vanwege de titel. Ik bezwijk voor
Lees verderWe hielden ons soms uitsluitend bezig met zwetsen, in het vogelhuis. Het uitbrengen van dure woorden. Dat is een leuk spelletje. Een mens kan alles beweren via de taal. Maar gewoonlijk wordt daarmee erg weinig overgedragen, vond Kaj. Toch was
Lees verderSoms zou ik mijn eigen schelp wel willen zijn. Zo’n mooie als van Shell, zeg maar. En dan langzaam zinken naar de bodem van de zee. Me hechten aan een rots. Een beetje meedeinen op het getij. Wakker worden in bruisende
Lees verderOm me heen raken mensen gevloerd door een eigenaardige verkoudheid. De een na de ander. Zou het de mexicaanse griep zijn? Ik denk dat ze het stiekem hopen, het biedt immers recht op vele ziektedagen thuis. Ik voel me trouwens prima,
Lees verderHond uitlaten. Tassen vullen. Zoontje naar school. Door de Maastunnel naar mijn werk; maar voor de tunnelbuis staat de ouwe schoolbus van Ibn Ghaldoun, gestrand na een botsing. Ik heb een tijdje op die beruchte school gewerkt, en ik herken de
Lees verder