Marinet Haitsma

‘Lukt het,’ vroeg ik. Hij kwam overeind vanonder het stuur. ‘Het is een bende.’ ‘Die stofzuigers doen het niet goed,’ zei ik. ‘Dat heb ik gemerkt.’ Ik hing tegen de muur en keek hoe hij de matten uitklopte, een plastic zakje uit

Ze zeggen: leven komt in golven. Ik was een steen. Ik ging van hand tot hand, totdat je me opraapte. Ik was de steen die door je dromen rolt. De steen die je gedachten brak. De steen die goud uit tranen perst. De

Het was een heel gewone dag. Ik fietste over de dijk naar de benzinepomp. Postduiven vlogen naar hun werk. Ganzen hielpen hun jong de weg over. Schapen schuurden langs het hek. De zon zocht mijn wangen. Kikkers veroverden elkaar met

Hij droeg in elk oor vier gouden oorbellen, legde zijn handen op de counter en zei: ‘Voor u staat een gelukkig man; vandaag heb ik voor het eerst kabeljauw gevangen.’ ‘Kabeljauw?’ Terwijl hij afrekende, vertelde hij over zijn hobby: het zeevissen.