taaldier, juf, macrobio-kok
Ik was haar tranen en ik welde uit haar op als de eerste wee. Ik gleed langs haar slapen bij het hoogtepunt dat de tijd vertraagt. Ik sprong in haar ogen bij het bokkende geitje op de dijk. Ik zat
Lees verder‘En,’ vroeg de vogelteller, ‘ben je nu eindelijk klaar met je onderzoek.’ ‘Het is klaar,’ zei ik, en in mijn jaszak kriebelde nog altijd het nachtblauwe veertje van de ijsvogel, de ijsvogel die ik nooit zag. ‘Vertel,’ zei de vogelteller en
Lees verderIk kreeg Zo is het genoeg, over het laatste jaar van Jan Wolkers. De kadogever vond het mooi (maar die schat vindt alles mooi). Ik werd licht onpasselijk van de heiligenverering, maar ja, er blijft behoefte aan heiligen en aan verering.
Lees verderVeertien jaar geleden baarde ik mijn oudste zoon. De dag ervoor zwalkte ik nog door het park waar twee zwanen in de sloot zweefden. Ze omhelsden elkaar in doodstil ochtendlicht en ik voelde me een indringer. Die nacht werd ik meegesleurd in een
Lees verderMijn collega’s praten gewoonlijk in korte zinnen; Jij mag ’t zeggen, ’t is jouw dag. Zit er soms een lekkere vent in dat oog van jou. Het is geven en nemen, hè. Straks mogen we weer naar huis. Dan ga
Lees verder