taaldier, juf, macrobio-kok
De bel gaat. Ik ben zijn laatste klant. Hij loopt traag de trappen op, met het pakje. We kennen elkaar inmiddels van gezicht. Ik vind het fijn dat er niet telkens een andere bezorger komt. Noem me conservatief. Of hecht-gevoelig.
Lees verderIk ga zelden nog het centrum in. Misschien komt dat doordat ik me niet makkelijk beweeg op hoge hakken. En uitgaan zonder hakken… nah nah, dat kan niet. Dus ik bezoek Benjamin Winter & The Make Believe in het wijkcentrum. Met gratis bitterballen,
Lees verderAls ik naar mijn werk rijd, passeer ik de kerk met het bankje met de gek. Iedereen kent hem. U ook, want elke stad en elk dorp en elke wijk heeft een gek op een bankje. Nou ja, we noemen
Lees verderHond uitlaten. Tassen vullen. Zoontje naar school. Door de Maastunnel naar mijn werk; maar voor de tunnelbuis staat de ouwe schoolbus van Ibn Ghaldoun, gestrand na een botsing. Ik heb een tijdje op die beruchte school gewerkt, en ik herken de
Lees verderGraag heet ik je welkom als burgemeester van Rotterdam. En vergeet die paspoort-grap van Marco Pastors maar snel, het zou me niet verbazen als hij een immigrant van de eerste orde is; de oorspronkelijke bewoners van Rotterdam-Zuid kwamen meestal uit het
Lees verder