Marinet Haitsma
taaldier, juf, macrobio-kok

taaldier, juf, macrobio-kok
In vergeten uren kruip ik weg in Ik kom terug, van Adriaan van Dis. Een vlijmscherp eerbetoon – of literair graf – voor zijn moeder. Ik hou van zijn schrijfstijl en van zijn manier van: pijn aanraken. Hij spaart de
Lees verder
Brievenpost, dat is nostalgie van lang geleden, uit de tijd dat mensen elkaar nog opbelden. Dat ging via een toestel aan de muur, in een zijkamer; zo’n apparaat had een draaischijf met negen cijfers op een rond kartonnetje. Het geluid
Lees verder
Het recente bezoek aan een klooster lanceerde me in een wereld van soberheid en eenvoud die vooroorlogs aandeed. De geur van boenwas in de gangen. Een zitje op de overloop: stoel, tafeltje, telefoon, leeslampje, waterglazen. Hemelhoge coniferen in de tuinen.
Lees verder
Onlangs verscheen De Verbeelders; een verzamelwerk van Nederlandse illustratoren, van de 19e eeuw tot heden. De jeugdliteratuur in prachtige prenten, poezelig lief of ongemeen griezelig. Als kind verslond ik bibliotheken, zozeer dat de biebjuffrouw me wegstuurde (lenen en retourneren op één
Lees verder