taaldier, juf, macrobio-kok
Alles gaat een keer kapot. Oude spullen, ja, maar ook nieuwe dingen. Kaarsen op een standaard. Wolken. Verlangen. Overal komt de klad in. Een greep uit dit huishouden: – cassettedeck van mijn audioding – handgreep van de koelkast – verf van de wc-deur (why?)
Lees verder
Een van de eerste films die ik zag als studente in Utrecht – rond 1986 – was Children of a lesser God. Aanbevolen door een vriendin: moet je zien. Want het was een toneelstuk, verfilmd, en de chemie tussen de hoofdrolspelers knalde van het
Lees verder
De wereld wordt donker, en mijn stemming ook. De eerlijkheid ligt steeds een stap voorbij mijn bereik. Antwoorden zijn altijd een drempel verder. Ik voel me afhankelijk en wil me oprollen – Maar het is gewoon herfst, en ik adem mee met druipende boomkruinen.
Lees verder
Ik zat in de auto bij Utrecht toen ik las dat de Nobelprijs voor Literatuur is toegekend aan Bob Dylan. Misschien ging er een golf over de aarde, van mensen die in allerlei toonaarden reageerden op dit feit. Wat een geweldige
Lees verder
Nog altijd neem ik kleine vondsten mee naar huis. Vaak piepkleine kinderschoentjes of sleutelhangers. Vieze dingen laat ik liggen. Tegenwoordig dan. Als kind banjerde ik ook langs de stoepen, en ik at gewoon van de straat, wat ik tegenkwam. Een
Lees verder