taaldier, juf, macrobio-kok
Op een koude dag in december, toen de maan als een wankel schuitje aan de hemel hing, waren niet alle brieven opgehaald. Lichting 2 is geschied. Maar deze brief bleef achter op de stoeptegels, onder de rode PTT-bus. Ik vond
Lees verder
Wat houdt me op de been, nu in maand 35. Ongetwijfeld geen hoogdravende filosofieën of esoterische gedachten. Wat drijft een mens. Honger, de routine van week en werk, contact, onderdak. Veel meer is het – vrees ik – niet. Wel
Lees verder“… Ach… geluk. Ik voel me in veel opzichten ook zo’n kind: alle lijnen lopen naar jou. Ik wil je zien, voelen, proeven: telkens, soms, altijd, eindeloos, ooit, nooit. Als ik je gesproken heb, krijgt alles reden, nuance, er blijken
Lees verder… voor mij heeft elk woord een gewicht, vorm en kleur. Er zijn lila, oranje, zeegroene, blauwe en koraalrode woorden. Woorden van goud, van koper en van mest. Er zijn woorden die naar lavendel ruiken en woorden die als braaksel
Lees verderDe laatste tijd ben ik niet meer zo van de romans. Het is toch vaak een stapel moedeloze woorden. Wel verslind ik non-fictie, vooral boeken over de natuur of over de menselijke geest. En er is nog een ander genre
Lees verder